تبلیغات
رندانه آخر ربودی جامی ز خمخانه دل‏░خونین چو برگ شقایق رنگین چو افسانه دل - عالم عامل...
چهارشنبه 13 دی 1391

عالم عامل...

   نوشته شده توسط: احمد    

انا لله و انا الیه راجعون
به مناسبت ارتحال عالم ربانی آیت الله حاج آقا مجتبی تهرانی...

چند باری چشم توی چشم شدیم و من دلم می‎خواست همان‎جا بلند می‎شدم بلند بلند از حاج‎آقا می‎پرسیدم که چرا بعضی وقت‎‎ها «نمی‎شه دیگه» و چه‎طور ما عادت‎‎‎هایمان را بی‎آنکه بفهمیم و بدانیم فراموش می‎کنیم. 


منبر که تمام شد برق‎‎ها را خاموش کردند. حاج‎آقا پایین آمد. روبروی منبر صندلی‎ای گذاشته بودند که حضرتش بعد از سخنرانی روی آن بنشیند. آن صندلی دقیقا مقابل من بود که پشت داربست‎‎ها نشسته بودم. عبایش را آرام گرفتم. اول می‎ترسیدیم. شبیه همان ترسی که چند سال قبل توی مجلسش داشتم. باز با خودم تصور کردم که الان است که فریاد بزند که:«ول کن عبایم را آدم» و این «آدم» را جوری بلند بگوید که همه بفهمند منظورش دقیقا چه بوده. اما باز هم مثل فیلم‎‎ها از تصوراتم بیرون آمدم. جرئتم بیشتر شده بود. عبایش را کمی بیشتر بلند کردم. توی آن تاریکی مطلق عمرا کسی نمی‎دید. سرم را بردم پایین و گذاشتم روی عبایش. هی نفس عمیق کشیدم، احساس کردم خودم را انداخته‎ام توی بغلش. زدم زیر گریه بلند بلند. مدت‎‎ها بود اینجوری گریه نکرده بودم. 

مطمئنم این‎بار هم حاج‎آقا فهمید و به روی خودش نیاورد. صورتش را ندیدم، ولی حدس می‎زنم حتی اخم هم نکرده بود. چون اگر می‎خواست مزاحمش نشوم، دست‎کم لبه عبایش را کمی بالا می‎کشید. اما چیزی نگفت وکاری نکرد. من گریه کردم و بعد از سال‎‎‎ها دوباره همان بوی خوش خیابان قائن حالم را خوب کرد...
منبع:پنجره
************

بعد از وفات مرحوم آیتالله بروجردی(رضواناللهتعالیعلیه) بود. در قم، آنجایی که مزار مرحوم آیتالله بروجردی است، عکس بزرگی از ایشان به دیوار هست. در آن زمان پایین مرقدشان و بالا عکسی از ایشان بود و زیر آن عکس دیگری از تشییع جنازه مرحوم آیتالله بروجردی بود. امام ما را نصیحت میفرمودند: «آن عکس بالا که میبینید آیتالله بروجردی زنده است که نفوذش قطر عالم تشیع را گرفته بود. او همان مرجع تقلید است. چند سانت پایین که میآیی همان آیتالله بروجردی است، امّا جنازهاش بر روی دست مقلّدین و علاقهمندان ایشان است. چند متر میایی پایین، نگاه میکنی و میبینی آیتالله بروجردی زیر خروارها خاک تنها خودش و اعمالش است. میخواهی مرجع بشوی، آخرش این است.»

نظرت را بلند کن، برای ترویج دین اسلام، برای تبلیغ دین اسلام و برای نصرت دین الهی تلاش کن. لذا اوّلین چیزی که بر تمام حوزههای علمیّه لازم است این است که تصحیح انگیزۀ تحصیل و تدریس کنند. اوّل بروند و انگیزۀ آمدن در حوزه را تصحیح و تنزیه کنند.

از آخرین بیاناتی که معظم له ایراد فرمودند- افتتاحیه حوزه های علمیه تهران 21 شهریور 91