تبلیغات
رندانه آخر ربودی جامی ز خمخانه دل‏░خونین چو برگ شقایق رنگین چو افسانه دل - از همین امروز...
چهارشنبه 14 تیر 1391

از همین امروز...

   نوشته شده توسط: احمد    

اگر ویژگی های فرد منتظر و شرح حال یاوران مهدی (عج) را می دانستیم، الان اوضاع خیلی تغییر كرده بود. برای ما همین معنای بزرگ كه منتظران مهدی خودشان باید اساساً صالح باشند، كفایت می كند، اما ما راه وصال نمی دانیم و از این خصایص هم بسیار دور هستیم و این مهم میسر نخواهد شد مگر اینكه تكالیف خودمان را در عصر غیبت بدانیم.
به ما گفته شده كه هر كسی بمیرد و امام زمانش را نشناسد بر مرگ جاهلیت یا بدون دین مرده است. این موضوع برای ما باید خیلی توهین بزرگی باشد، یعنی حتما باید راه های شناخت حضرت و صفات و خصوصیات ایشان را بدانیم و شناختن آن بر ما واجب است.
به ما گفته شده كه زمین از حجت خود خالی نخواهد شد و حتی اگر از عمر زمان یك روز باقی مانده باشد، امامی ظهور پیدا می كند، بنابراین وظیفه ما معرفت و شناخت شخصیت امام است و اوصاف صالح بودن نیز از ویژگی های دین دار بودن و كسب معرفت است، یعنی از نوری كه در وجود حضرت است، استفاده كرد.
از امام صادق (ع) پرسیدند كه معرفت ساخته كیست؟ حضرت جواب داد «از ساخته های خود خداست و بندگان باید در تحصیل این معرفت قدم بر دارند.»
در خانه علما رفتن و از سیره آنها بهره گرفتن، به راویان توجه كردن و عملی كردن آنها در زندگی، از جمله راه های شناخت حضرت ولی عصر است و مخالف آن، احساسی بودن است.
یكی از راه های شناخت حضرت این است، تا آنجایی كه می شود باید از احساس خودمان دوری گزینیم و به سمت عقلانیت برویم. امروزه یكی از مشكلات بزرگ ما این است كه آنهایی كه در صدد نفی ظهور حضرت صاحب الزمان هستند، ما را به زمینه های تیره و تاریك دعوت می كنند به طوری كه اینها فقط از احساسات ما برای مقاصد خودشان بهره می گیرند. احساسات ما را در جایی دیگر خرج می كنند و می گویند این آدم ها همان طور كه برای امام زمان گریه می كنند، پای فیلم هم می نشینند و گریه می كنند و اظهار می كنند این احساسات را می توانند جای دیگر هم خرج كنند.
این مردمان به ما می گویند كه ما از نظر عقلی به دنبال حضرت نرفتیم و من فكر می كنم این نقد درستی است. ما اصلا زیبایی های زمان ظهور حضرت را نمی شناسیم و تكالیف خودمان را نمی دانیم و به تعبیر سیدمهدی شجاعی، شخصیت «آسمانی ترین مهربانی كه از راه خواهد آمد» را اصلا نشناختیم.
به نظر من یكی از وظایف ما برای تحصیل معرفت این است كه به دعاهایی كه برایمان آمده است توجه كنیم؛ مثل دعای سمات و زیارت آل یاسین. این ادعیه در واقع توجه كامل به شعور حضوری و قلبی دارد و اگر امام را واسطه فیض بدانیم، متوجه می شویم كه در حقیقت حاجت را از خود خدا طلب می كنیم.
  *******
خیلی از ما زمانی كه می خواهیم كار مثبتی را انجام دهیم آن را به اولین شنبه ای كه می آید موكول می كنیم یا مثلا می گوییم از فردا. اما خودمان هم می دانیم كارهایی كه قرار است از شنبه یا از فردا شروع بشوند هرگز شروع نمی شوند. بعضی كارها را از همین امروز شروع كنیم كارهایی كه پیوند می زند دل آدم را با دل مولایش كارهایی كه گاه آن قدر كوچك هستند كه به چشم نمی آیند اما تاثیرشان بسیار بزرگ است.
نمی خواهم نسخه بپیچم برایتان اما دوستانه و رفاقتی می گویم: گاه یك سلام صبحگاهی به امام زمان(ع)، گاه آوردن نامش در قنوت نماز، گاه ارزیابی دلی رفتارهای خود، گاه نگاه كردن به نام زیبایش ،گاه خواندن با فهم یك آیه قرآن به نیابت از او دلت را گرم می كند. یادت باشد كه گاه باید شكر كنی كه هنوز وقتی نامش را می شنوی دلت آرام می شود و گوشه چشمانت نمناك می شود و در هیاهوی زندگی شهری هنوز هم دعای عهد در خلوت هایمان جایی دارد...
نقل است كه امام رضا (ع) هر گاه كه نام مبارك آقا امام زمان را می شنیدند دست راستشان را روی سرشان می گذاشتند و رو به قبله می ایستادند. شاید خیلی ساده بیاید اما سنت پسندیده ای است...یادمان نرود مولایمان در غیبت است اما ناظر بر اعمال ما. از همین امروز شروع كنیم همین امروز...سبك زندگی یعنی داشتن هدف و هدف در عصر انتظار یعنی عاشقانه زیستن در دامنه سلسله جبال توكل بر منجی عالم بشریت.